Yazı, doğrulama zincirini lineer bir kontrol listesi gibi değil, hata kaçak riskini azaltmak için tasarlanmış bir karar yapısı olarak ele alır. MIL, SIL, HIL ve araç üstü test aşamalarının her biri farklı kusur türlerini daha verimli yakalar; önemli olan bu seviyeler arasında bilgi kaybı yaşanmamasıdır.
Bu yüzden giriş-çıkış kriterleri, coverage devri, regresyon sıklığı ve issue kapanış mantığı teknik detay gibi görünse de program yönetiminde doğrudan belirleyicidir. İçeriğin amacı, doğrulama stratejisinin yalnızca test ekibine ait olmadığını göstermektir.
“Farklı test seviyelerinin hangi kusur türlerinde etkili olduğunun açıklanması”
Özellikle haftalık regresyon kesim modeli örneği, zaman baskısı altındaki ekiplerin nasıl daha kontrollü karar verebildiğini açıklayan pratik bir çerçeve sunar.
Bu konu, farklı geliştirme olgunluk seviyelerinde ayrı örneklerle de genişletilmeye uygundur.
